Ik heb zoveel te doen, maar in plaats daarvan hou ik je vast

Ouderschap is vermoeiend, daar hoeven we geen doekjes om te winden. Het is oké om niet altijd op die roze wolk te zweven, daar moeten dus zeker geen schuldgevoelens op wegen. Hetzelfde geldt voor alle dingen die je per se perfect in orde wil hebben. Je moet soms minder dan je denkt, en je kleintje heeft zo zijn / haar manier om jou duidelijk te maken wat er écht belangrijk is.

 

Dit gevoel werd prachtig in woorden gevangen door schrijfster Regan Long. Wij vertaalden haar verhaal voor jou.
Ik had zoveel te doen, maar in plaats daarvan hield ik je vast
Vandaag was mijn voorraad geduld uitgeput - net als ik. Het enige waar ik aan kon denken, was eens een paar minuten tijd voor mezelf hebben.
Maar toen je in slaap viel op mijn borst, was de keuze snel gemaakt: in plaats van de lange lijst met todo’s hield ik je vast.
 
Ik ging de vaatwasser uitladen en de andere berg afwas doen,
maar in plaats daarvan hield ik je vast.
Ik ging de kleren opvouwen die al een eeuwigheid in de droogtrommel lagen en de natte was die in de wasmachine heeft moeten overnachten, opnieuw wassen,
maar in plaats daarvan hield ik je vast.
Ik ging mijn tweeminutendouche opeisen en – met een beetje geluk – mijn haardroger nog eens gebruiken en misschien zelfs een beetje make-up op mijn gezicht smeren,
maar in plaats daarvan hield ik je vast.
Ik ging (eindelijk) een paar e-mails en de gemiste oproepen van de voorbije 72 uur beantwoorden,
maar in plaats daarvan hield ik je vast.
Ik ging de restanten van je koekjesavontuur doorheen het huis opstofzuigen en het speelgoed dat overal behalve in de speelkamer ligt, oprommelen,
maar in plaats daarvan hield ik je vast.
Ik ging de diepvriezer aanvullen met porties soep en spaghettisaus,
maar in plaats daarvan hield ik je vast.
Ik ging je naar boven dragen om je rustig in je bedje te leggen,
maar in plaats daarvan hield ik je vast.
Die kleine teentjes op mijn buik,
de zachte pufjes van je adem,
je warme handjes die zo perfect in de mijne vallen…
 
Alle plannen in mijn hoofd gingen me nooit geven wat hier en nu in mijn armen ligt.
Ik vond mijn kalmte terug en kon genieten van het moment door één simpele keuze:
Ik hield je vast.
(Oorspronkelijk gepubliceerd op Motherly)
0
0
0
s2sdefault