Van in de buik naar uit de buik

Heb je je ooit al afgevraagd wat een baby allemaal ervaart als die nog in mama’s buik woont? En hoe het moet zijn nadat-ie geboren is?
Wij wel :-) .

We gebruiken deze vergelijking vaak in onze vormingen voor toekomstige en prille ouders. Als je weet wat een baby’tje ervaarde toen hij of zij nog lekker ronddobberde in z’n veilige omgeving in moeders’ schoot, geeft dit je ook een paar ideetjes hoe je hem of haar kan troosten bij onrust.

black mom holding baby
Maker: FatCamera - Bronvermelding: Getty Images

Voor je verder leest: sta er eens even bij stil. Als je zwanger bent, leg je handen even op je buik. Als je zwangere partner in de buurt is, leg je handen even op haar buik. En als je nu niet meer of nog niet zwanger bent: probeer het je in te beelden. Wat zou de baby voelen? Zien? Horen? Proeven of ruiken ze eigenlijk al?

Een baby zit in mama’s buik altijd lekker op temperatuur. Net zoals wij in een lekker lentezonnetje: niet te warm, niet te koud. Gewoon juist goed. Aangenaam. Na de geboorte is het voor baby dan ook heel erg aanpassen aan de wisselende en vooral koudere temperatuur van de omgeving. Hou je baby dus lekker warm, maar ook weer niet té.

Eten: dat komt gewoon vanzelf als baby nog in de baarmoeder woont. Honger is er niet. En dan kom je ineens in deze wereld terecht: je spijsvertering komt op gang, je ervaart honger,… .  Dat moet raar zijn. Ga dus zeker in op de hongersignalen van je kindje en voedt ze wanneer ze het aangeeft. Ken je de hongersignalen niet echt? Vraag raad aan je vroedvrouw.

Hoe zit die baby op het einde van de zwangerschap eigenlijk in de buik? Lekker knus. Er is niet meer zoveel plaats. Langs alle kanten voelt-ie begrenzing. Na de geboorte vinden baby’s het dan ook heel fijn om begrenzing te voelen. Dichtbij mama of papa in de armen of in een draagdoek. Eventueel in een wikkeldoek of in een slaapzakje.Beweging is iets dat baby ook de hele tijd voelt. Als mama stapt, bukt, beweegt: dan wordt-ie lekker gewiegd. Dat kunnen we dus ook doen na de geboorte.

En wat hoort hij nu de hele tijd? Moeders’ hartslag, het geruis van het bloed dat door mama’s aders stroomt, het gerommel van haar spijsvertering. Stil is het daarbinnen nooit. Pasgeborenen houden dan ook vaak niet van stilte. Veel baby’s slapen best met wat achtergrondgeluid: de radio, het geruis van de wasmachine, zelfs het ‘lawaai’ van een stofzuiger. Ze herkennen ook je stem. Zingen, neuriën, zachtjes praten: dat is herkenbaar en vinden ze heerlijk. Ook andere stemmen van mensen die vaak in de buurt van mama waren, worden herkend. En natuurlijk: als je je baby dicht tegen je aan houdt, hoort ze terug je hartslag. Daar worden veel kindjes rustig van. Wist je trouwens dat de meeste moeders intuïtief hun baby met het hoofdje tegen hun linkerborst houden? Tweederde van je hart zit links en is aan die kant dan ook het best te horen.

En kan een baby nu eigenlijk proeven en ruiken in de baarmoeder? Ze slikken vruchtwater in en proeven inderdaad, vanaf 16 weken. En ruiken? Vanaf de zesde maand kan een baby reageren op chemische prikkels die via de neus binnen komen. Na de geboorte kunnen ze dus meteen ‘echt’ ruiken. Ze herkennen meteen de geur van hun mama en haar moedermelk!

Dus: een hele aanpassing, zo van het leven in de buik naar een leven in de buitenwereld. En wij als ouders kunnen onze kindjes helpen bij deze overgang door hen dicht bij ons te houden, warm te houden, te wiegen, te voeden op verzoek en te zingen of te neuriën!